Essays academic service


Istilo ng pamumuhay ng isang mag aaral

Ang pananaw na ito ay hango sa mga paniniwala, tradisyon, uri ng pamumuhay, at iba pang mga bagay na nag-unay sa kanila at nagpapatibay sa bigkis ng pagkakaisa na siyang nagpapalaganap sa kanilang pangkalahatang diwa, pananaw, kaugalian, at adhikain.

Ang bawat tao ay may kinabibilangang kultura na siyang kinalakhan niya at nagtuturo sa kanya sa mga papel na dapat niyang gampanan sa lipunan at kung paano niya ito maisagawa sa pamamaraang maituring na kanais-nais. Higit sa lahat ang kulturang ito ang kanyang sandigan at gabay sa kanyang paglalakbay tungo sa makabulohang buhay.

Ang kulturang ito ay nabibigyang anyo, naipahayag, at naipasa sa ilang henerasyon sa pamamagitan ng wika. Habang natutohan ng isang bata ang kanyang katutubong wika, unti-unti rin niyang nakukuha ang kanyang kultura.

Ang mga salita na napabilang sa leksikon ng isang wika ay matinding indikasyon sa uri ng pamumuhay at pananaw sa mundo sa mga nagsasalita nito. Halimbawa, ang bawat grupo ng mg tao ay may kni-kanilang paraan at terminolohiya sa pagbibilang ng panahon: Ang leksikon ng wika ay nagsasaad rin sa mga bagay na pinapahalagahan sa mga nagsasalita nito.

Kaya sila ay may rice grain, steamed rice, fried rice, atbp.

Linggwistiks Para sa mga Mag-aaral ng AGHAM PANLIPUNAN 1

Tayo naman ay walang salita para sa snow ngunit ang mga Eskimo ay may humigit kumulang sampung salita para dito. Samakatuwid, ang wika ay ang nagbibigay anyo sa diwa at saloobin ng isang kultura. Ito rin ang nag-uugnay sa mga tao sa isang kultura, at sa pamamagitan nito ang kultura ay maiintindihan at mapahalagahan maging sa mga taong hindi napaloob sa tinutukoy na kultura.

Sociolinguistics Ang bawat lipunan ay may katutubong wika. Isa sa mga batayan sa baryasyon ng wika ay ang pagkakaiba ng katangian ng mga grupo na napaloob sa istruktura ng isang lipunan.

Ang baryasyong ito ng wika ay tinatawag na sociolect o social dialect. Kaugnay dito, ang bawat tao sa lipunan ay may sariling pamamaraan ng paggamit ng kanyang wika. Ito ay tinatawag na ideolect. Ito ay bunga sa pamilya na kanyang pinanggalingan, sa grupo na kanyang sinasamahan, sa lugar na kanyang kinaroroonan, at sa mundo na kanyang ginagalawan.

Ang rehiyon na kinalalagyan ng isang grupo ay isa ring dahilan ng baryasyon --halimbawa, may kaibhan ang punto ng mga Tagalog sa Manila at ng mga Tagalog sa Batangas o sa Marinduque. Gayun pa man, nagkakaintindihan pa rin sila. Ang mga ito ay tinaguriang mga dialect ng Tagalog.

Ang baryasyon dito ay makikita sa punto, sa mga salita mismo, at sa pagkakabuo ng mga prase o mga pangungusap. Isa pang uri ng baryasyon ng wika ay ang tinatawag na register.

Ito ay may kaugnayan sa paggamit ng estilong formal o informal, alinsunod sa paksang tinatalakay, sa mga nakikinig, sa okasyon, at iba pa. Ang sociolect, dialect, at register ay mga uri ng baryasyon ng wika sa isang lipunan. Ito ang tinatalakay sa sociolinguistics, ang sanga ng linguistics na nag-aaral sa mga aspetong sosyal ng wika. Ang sociolect ay ang baryasyon ng wika batay sa katayuan ng speaker sa lipunan o sa lupon na kanyang kinabibilangan.

Mahalagang pansinin na ito istilo ng pamumuhay ng isang mag aaral nakaugnay sa social grouping na makikita sa lipunan. Bilang halimbawa, tingnan natin ang bokabularyo ng mga bata ngayon na tiyak na hindi ginagamit ng mga matatanda: At bakit nga ba na ang kubeta ay "c.

Ang damo ay pagkain ng baka, ngunit sa mga adik ng druga ito ay marijuana. Ang pera ay maaring tawaging datung, atik, o kwarta. Ang kasintahan naman ay syota o jowa. Karamihan sa mga bokabularyo sa kabataan na nakalista sa itaas ay tinatawag na slang.

Ito ay nagsasaad ng informal na baryason ng wika na may makabagong terminolohiya na binubuo ng iilang grupo sa lipunan batay sa napagkasunduan nilang konteksto sa paggamit nito. Kung minsan naman, sa halip na bumuo ng bagong salita, binabago na lamang nila ang kahulugan ng mga ito: Ang slang ay ginagamit bilang palatandaan kung kabilang sa grupo ang isang tao o hindi.

Ito ay nagpapahayag sa pagkamalikhain ng mga taong bumubuo nito. Ang lengwahe na ginagamit ng mga bakla gay lingo ay para sa kanilang grupo lamang. Wala silang intensiyong ipagamit ito sa hindi nila kasama. Ito ay "sekretong lingo," o argot, na dapat hindi maiintindihan ng mga taga-labas. Ngunit ang iba nito ay nakakalabas at ginagamit na rin sa "mainstream" --tulad ng bading, tsimay, tsugi, jeproks, bagets, tsibug, chika, jowa, syota, eklat, at baboo. Sa pag-aaral ni Camencita F.

Montenegro sa estudyante sa Unibersidad ng Santo Tomas taong gulangnapatunayan niyang may pagkakaiba ang paggamit ng wika ng mga babae at mga lalaki.

  • Ayon pa kay Padolina, madaling mahulaan foreseeable ang kalamidad sa Pilipinas dahil dalawa lamang ang panahon dito;
  • Gayunpaman, may tinaguriang standard na wika na siyang ginagamit sa pormal na pagsusulat, sa paaralan, sa mga nakapag-aral, at sa mga pagtitipon;
  • Basahin ang repleksyon ni Gng;
  • Kung kaya hinahanapan ito ng mas tanggap na kapalit;
  • Halimbawa, may iilang grupong etniko sa Pilipinas na nagbabawal sa mga babae pagtawag ng pangalan ng kanilang ama, tiyohin, biyenang lalaki, at lolo.

Isa nito ay ang mas malimit na paggamit ng mga babae sa mga hiram na salita at ng mga positibong adjective kay sa mga lalaki. Kalimitang ginagamit ng mga babae ang hiram na salita sa akala nilang ito ay may prestige.

Ito ay nagpapakita na ang kasarian ay may kinalalaman sa paggamit ng wika. Ang kakaibang lengwahe naman na ginagamit ng mga doktor, syentipiko, at iba pang propesyonal o teknikal na grupo kaugnay sa kanilang trabaho ay tinatawag na jargon.

  • Lahat ng produktong nasasaklawan ng kanilang konsesyon ay maaari nilang kunin;
  • Ang prosesong ito ay tinatawag nga euphemism;
  • Ang baryasyong ito ng wika ay tinatawag na sociolect o social dialect;
  • Ngunit kung guro mo ang kausap mo, bigla itong maging "Nasa probinsiya ang tatay at nanay ko;
  • Halimbawa, may iilang grupong etniko sa Pilipinas na nagbabawal sa mga babae pagtawag ng pangalan ng kanilang ama, tiyohin, biyenang lalaki, at lolo.

Ang tonsillectomy ay ang terminolohiya ng mga doktor sa pagtatanggal ng tonsil. Ang mga mahilig naman sa kompyuter ay may sarili namang jargon, tulad ng: Gayunpaman, may tinaguriang standard na wika na siyang ginagamit sa pormal na pagsusulat, sa paaralan, sa mga nakapag-aral, at sa mga pagtitipon.

Ang Kahalagahan ng Pagtuturo ng Wikang Filipino sa mga Bata

Dito rin ibinabatay ang baryasyon ng wika. Halimbawa, ang Cebuano ay nagsasabing wa: Sa kabililang dako, may mga salita namang ipinagbabawal. Kung minsan, ang mga ito ay maaring bigkasin ng mga matatanda ngunit ipinagbawal sa mga bata, tulad ng mga salita na tumutukoy sa sexual organs.

Kung minsan naman, ito ay may kinalaman sa kasarian. Halimbawa, may iilang grupong etniko sa Pilipinas na nagbabawal sa mga babae pagtawag ng pangalan ng kanilang ama, tiyohin, biyenang lalaki, at lolo. Kung minsan, ang mga ito ay may kasagwaan sa pandinig ng mga tao sa lipunan at hindi ginagamit sa matinong usapan. Kung kaya hinahanapan ito ng mas tanggap na kapalit. Ang prosesong ito ay tinatawag nga euphemism.

Kaya ang puta ay tinatawag na babaeng mababa ang lipad o prosti sa kontemporaryong salita.

  1. What used to be just an empty lot went on to become known as Barangay Pinagsabugan, after several families started building shanties in the area and the population eventually boomed. Kung minsan, ang mga ito ay maaring bigkasin ng mga matatanda ngunit ipinagbawal sa mga bata, tulad ng mga salita na tumutukoy sa sexual organs.
  2. Ang sociolect, dialect, at register ay mga uri ng baryasyon ng wika sa isang lipunan.
  3. Samakatuwid, sa pamamagitan ng ating paggamit sa wika nakikilala ang ating pagkatao, ang grupo na ating kinabibilangan, at ang mga papel na ating ginagampan.
  4. Ang slang ay ginagamit bilang palatandaan kung kabilang sa grupo ang isang tao o hindi. Sa kabililang dako, may mga salita namang ipinagbabawal.

Marinig rin sa mga kabataan ngayon ang "jijingle muna ako" sa halip na "iihi muna ako. Dialect at ibang baryasyon.

Ang dialect ay ang baryasyon ng wika batay sa katangian nito na siyang karaniwang ginagamit sa mga tao ng isang rehiyon o pook. Halimbawa, ang Tagalog ng Batangas, Marinduque, Metro Manila, at Baler ay may pagkakaiba sa bigkas at sa iilang terminolohiya, gayun pa man, nagkakaintindihan ang mga Tagalog na ito. Kung ang mga taga-Manila naman ay manirahan ng matagal sa Mindanao, mag-iiba naman ang Tagalog nila.

Samakatuwid, ang mga ito ay tinatawag na dialect ng wikang Tagalog. Ang dialect ay nabubuo kung ang mga tagapagsalita ng isang wika ay magkahiwalay dahil sa lokasyon o sa sosyal na mga dahilan at sa gayon ay wala na silang ugnayan.

Ang wika ay nagbabago at ang pagbabagong ito ay may sistema. Kung hindi maipasa ang anumang pagbabago na naganap sa sentro o sa alinmang rehiyon sa isang grupo, malamang na unti-unting maging iba ang pagsasalita ng grupong iyon. Kailangan nila ng isang wikang pangkomunikasyon upang silay magkaintindahan. Ang wikang ito ay tinagurian lingua franca.

Ang Cebuano ay ang lingua franca hindi lamang sa Davao, kung hindi sa buong Mindanao at Visayas. Ilokano at Tagalog naman ang mga lingua franca sa Luzon.

Filipino ang lingua franca sa buong Pilipinas. Istilo ng pamumuhay ng isang mag aaral ang dayuhan at ang katutubo ay kailangan ng wikang pangkomunikasyon. Sa puntong iyon, ang tawag sa halu-halong wikang ginamit nila ay pidgin.

Samakutuwid, native language na ito ng isang grupo sa lipunang iyon. Kung ang pidgin ay nagkakaroon na ng katututbong tagapagsalita, ito ay nagiging creole. Register Bakit kay daling sabihing "Nasa probinsya ang erpat at ermat ko" sa kaibigan mo.

  • Punuin ang lalagyan ng tubig, ilagay sa plastik na supot ang mga ekstrang damit, mga delata, kandila, posporo, baterya, at iba pang mahahalagang gamit; 4;
  • Kung minsan, ang mga ito ay may kasagwaan sa pandinig ng mga tao sa lipunan at hindi ginagamit sa matinong usapan.

Ngunit kung guro mo ang kausap mo, bigla itong maging "Nasa probinsiya ang tatay at nanay ko. Napansin mo ba na iba ang tono ng pananalita mo kung ikaw ay nakipaglokohan sa mga barkada mo at kung ikaw ay nagrereport sa klase?

Ang baryasyon na ito ay tinatawag na register. Isang uri ng register ay may kinalaman sa pormal o di-pormal na pananalita. Pormal ang tono ng pananalita mo kung ang kausap mo ay mas matanda sa iyo, may mataas na tungkulin kay sa iyo, may kapangyarihan, o hindi mo masyadong kilala. Kalimitan, pormal din ang wika na ginagamit sa pagsusulat at sa panitikan. Nanatiling pormal ang wika sa simbahan, sa mga seremonyas, sa mga talumpati sa mahalagang pagdiriwang, sa korte, at sa iba pang okasyon na kinabibilangan ng mga kagalang-galang na mga tagapakinig.

Register na di-pormal naman ang kalimitang ginagamit sa mga okasyong dinadaluhan ng mga magkakaibigan, sa pag-uusap ng magkasing-edad o magkasinghenerasyon, sa pagsulat ng komiks o liham sa isang kaibigan o kapamilya. Ang sociolinguistics ay ang nag-uugnay sa wika at sa aspetong sosyal ng isang lipunan. Tinitingnan dito kung bakit ginagamit ng isang tao ang ganong uri ng wika o baryasyon ng wika kung siya ay nakikipag-usap sa isang tao sa isang okasyon.

At bakit naman umiiba ang modo ng pakikipag-usap niya kung umiiba ang mga kondisyon. Pinapahiwatig rin nito ang uri sa taong nagsasalita -halimbawa, ano ang kanyang trabaho, ano ang katayuan niya sa lipunan, saan siya nanggaling, atbp.

Samakatuwid, sa pamamagitan ng ating paggamit sa wika nakikilala ang ating pagkatao, ang grupo na ating kinabibilangan, at ang mga papel na ating ginagampan.