Essays academic service


Tula tungkol sa araw ng mga patay

Kasaysayan ng Tula[ baguhin baguhin ang batayan ] Hindi matiyak kung kailan isinulat ni Jose Rizal ang kahuli-hulihang tulang ito.

Isang Dipang Langit

Ayon sa tradisyunal na paniniwala, sinasabing isinulat ito ni Rizal ng gabi ng bisperas ng pagbaril sa kanya, Disyembre 29, 1896. Ngunit ayon sa mga tala, si Rizal ay maraming ginawa noong mga huling araw ng kanyang buhay. Marami siyang tinanggap na bisita: Sinasabi pang ibinigay niya ito sa kapatid niyang si Trinidad na dumalaw sa kanya noong hapon ng Disyembre 29.

Samakatuwid ay hindi niya isinulat ang tula kinagabihan ng bisperas at mismo noong araw ng kanyang pagbaril. Hindi pinangalanan ni Rizal ang tula.

Welcome to the best website for funny filipino / pinoy jokes in tagalog.

Nawalan ng sapat na espasyo ang papel kaya't ito'y hindi na nalapatan pa ng pamagat bukod sa kailangan talagang liitan ni Rizal ang pagsusulat niya sa tulang may 14 na saknong na nasusulat sa wikang Kastila. Si Mariano Ponce ang kauna-unahang naglagay ng pamagat sa tula na tinawag na "Mi Ultimo Pensamiento" nang iyo'y kanyang ilathala sa Hong Kong noong 1897. Sa tulong ni Jose Maria Basa ay ipinakalat ni Ponce ang tula at ipinamigay sa mga kababayan at kakilala ang mga sipi nito.

Ang kanyang ginawang paglalapat ay inilathala sa pahayagang " La Independencia " noong Setyembre 25 1898.

Ang orihinal na sipi ng tula na ibinigay ni Rizal sa kapatid niyang si Trinidad ay napapunta naman kay Josephine Bracken. Dinala ni Josephine ang tula ng magpunta siya sa Hong Kong. Nang mamatay si Josephine ay nawala ang orihinal na kopya. Ito'y hinanap ng Pamahalaan ng Pilipinas at natagpuan sa isang taong tagaroon na tula tungkol sa araw ng mga patay ng kaukulang bayad 1000 piso upang ibigay niya ito sa pamahalaan.

Nagbayad nga ang pamahalaan at ito ay naibalik sa Pilipinas. Naisalin ang tula sa kauna-unahang pagkakataon sa Kapampangan ni Monico Mercado noong Enero 1897 at ang sa Tagalog naman ay si Andres Bonifacio.

Huling Paalam

Ilan tula tungkol sa araw ng mga patay sa mga tanyag na salin ng tulang ito sa wikang Tagalog ay isinagawa nina Pascual H. Poblete at Julian Balmaceda. Sa mga dayuhang wika naman, una itong nasalin sa Aleman samantalang may mahigit na 25 salin ang tulang ito sa Ingles. Habang nagaganap ang Digmaang Pilipino-Amerikano ay pinag-uusapan sa Kongreso ng Amerika kung makatwiran bang sakupin ang Pilipinas.

May nagpanukalang dapat upang mabigyan ng edukasyon ang mga "barbarong" Pilipino. May isang kinatawan ang tumutol at binasa ang Huling Paalam ni Jose Rizal salin sa wikang Ingles ni Charles Derbyshire na pinamagatang "My Last Farewell" upang patunayang hindi barbaro ang mga Pilipino dahil sa galing ng pagkakasulat ng tula at lalong hindi dapat sakupin ang Pilipinas. Mababanaag sa ibaba ang orihinal na pagbabaybay nito sa wikang Kastila at ang isinalin sa Tagalog ni Jose Gatmaitan na matatagpuan sa Liwasang Rizal [1].

Orihinal Kastila Adios, Patria adorada, region del sol querida, Perla del Mar de Oriente, nuestro perdido eden, A darte voy alegre, la triste, mustia vida; Y fuera mas brillante, mas fresca mas florida, Tambien por ti la diera, la diera por tu bien. En campos de batalla, luchado, con delirio, Otros te dan sus vidas, sin dudas, sin pesar.

El sitio nada importa: Yo muero, cuando veo que el cielo se colora Y al fin anuncia el dia, tras lobrero capuz; Si grana necesitas, para tenir tu aurora, Vierte la sangre mia, derrama laen buen hora, Y dorela un reflejo de su naciente luz! Mis suenos, cuando apenas muchado adolescente, Mis suenos cuando joven, ya lleno de vigor, Fueron el verte un dia, joya del mar de Oriente, Secos los negros ojos, alta la tersa frente, Sin ceno, sin arrugas, sin manches de rubor.

Ensueno de mi vida, mi ardiente vivo anhelo, Salud! Si sobre mi sepulcro vieres brotar, un dia, Entre la espesa yerba sencilla humilde flor, Acercala a tus labios y besa al alma mia, Y sienta yo en mi frente, bajo la tumba fria, De tu ternura el soplo, de tu halito el calor.

LET’S STUDY THE BASICS

Deja a la luna verme, con luz tranquila y suave, Deja que el elba envie su resplandor fugas; Deja gemir al viento, con su murmullo grave; Y si desciende y posa sobre mi cruz un ave, Deja que el ave entone su cantico de paz. Deja que el sol, ardiendo, las lluvias evapore, Y al cielo tornen puras, con mi clamor en pos; Deja que un ser amigo mi fin temprano llore; Y en las serenas tardes, cunado por mi alguien ore, Ora tambien, oh Patria, por mi descanso a Dios.

Ora por todos cuantos murieron sin ventura; Por cuantos padecieron tormentos sin igual; Por nuestras pobres madres, que gimen su amargura; Por huerfanos y viudas, por presos entortura; Y ora por ti, que veas tu redencion final.

Y cuando ya mi tumba, de todas olvidada, No tenga cruz ni piedra que marquen su lugar, Deja que la are el hombre, la esparza con la azada, Y mis cenizas, antes que vuelvan a la nada, El polvo de tu alfombra que vayan a formar.

Entonces nada importa me pongas en olvido, Tu atmosfera, tu espacio, tus valles cruzare; Vibrante y limpia nota sere para tu oido; Aroma, luz, colores, rumor, canto, gemido, Constante repitiendo la esencia de mi fe. Mi Patria idolatrada, dolor de mis dolores, Querida Filipinas, oye el postrer adois. Ahi, te dejo todo: Voy donde no hay esclavos, verdugos ni opresores; Donde la fe no mata, donde el que reina es Dios.

Adios, padres y hermanos, trozos del alma mia, Amigos de la infrancia, en el perdido hogar; Dal gracias, que descanso del fatigoso dia; Adios, dulce extranjera, mi aliga, mi alegria; Adios, queridos seres. Ang nanga sa digmaan dumog sa paglaban handog din sa iyo ang kanilang buhay, hirap ay di pansin at di gunamgunam ang pagkaparool o pagtagumpay.

  1. Hindi pinangalanan ni Rizal ang tula. Kasaysayan ng Tula[ baguhin baguhin ang batayan ] Hindi matiyak kung kailan isinulat ni Jose Rizal ang kahuli-hulihang tulang ito.
  2. And when the dark night wraps the cemet'ry And only the dead to vigil there are left alone, Don't disturb their repose, disturb not the mystery. Some of the jokes, photos and videos found in this site are not created by us, they're created by our users or they just get it somewhere in the web just like 9gag, youtube, metacafe, vimio and etc.
  3. Ewan kung dahil ba sa first time kong humarap sa isang job interview o dahil dito sa morenong tsinitong lalaki na katabi ko.
  4. Romy Protacio Click link to read story.

Sa samyo ng iyong pagsuyong matamis, mataos na taghoy ng may sintang dibdib, bayang tumaggap noo ko ng init, na natatabunan ng lupang malamig. Bayaang ang araw na lubhang maningas pawiin ang ulan, gawing pawang ulap, maging panginuring sa langit umakyat, at ang aking daing ay mapakilangkap.

Navigation menu

Kung nababalot na ang mga libingan ng sapot na itim ng gabing mapanglaw, at wala ng tanod kundi pawang patay, huwang gambalain ang katahimikan. Pagpitaganan mo ang hiwagang lihim, at mapapakinggan ang tinig marahil, ng isang salteryo: Sintang Pilipinas, lupa kong hinirang, sakit ng sakit ko, ngayon ay pakinggan huling paalam ko't sa iyo'y iiwan ang lahat at madlang inirog sa buhay.

Paalam na liyag, tanging kaulayaw, taga ibang lupang aking katuwaan; paaalam sa inyo, mga minamahal; mamatay ay ganap na katahimikan.